Płynie łódź moja wzburzonym morzem
Brzegu nie widać wiatr w żagiel wieje
Inny by pewnie już stracił głowę
Ja się tylko śmieję

Hej bo wesoły uśmiech
W czas burzy jest pogodą
Uśmiech ku brzegom pędzi
Rozgniewaną wodą

Żagiel mój burzę nie jedną przetrwał
Nieraz nad głową wiatr kłębi chmury
Bardziej o fajkę dbam by nie zgasła
Niż o własną skórę

Hej bo wesoły…

(słowa z tradycyjnej szanty, autor - może ktoś zna?)